Wewnętrzny moduł ROM z systemem operacyjnym SpartaDOS X

Krótko:

schemat
płytka drukowana
rozmieszczenie zworek i elementów
projekt programu Protel DXP
zawartość pamięci EPROM w wersji 4.2x (obecnie niedostępna)
zawartość pamięci EPROM w wersji 4.2a (wypakować z archiwum ZIP przed programowaniem!)
zawartość pamięci EPROM w wersji 4.21 (wypakować z archiwum ZIP przed programowaniem!)
zawartość pamięci EPROM w wersji 4.20 (wypakować z archiwum ZIP przed programowaniem!)

Źródło wiedzy: http://jsobola.republika.pl/schematy.htm

Opis:

Uprzedzając wszelkie pytania twierdzę z całą stanowczością: TO DZIAŁA. Sprawdzone na podrasowanym Atari 65XE z 320KB RAM, dwoma POKEYami, interfejsem SIO2IDE, SIO2PC i AKI. Ale przed rozpoczęciem roboty proszę przeczytać CAŁOŚĆ tekstu dla własnego dobra!

Autorem pierwowzoru schematu jest Jerzy Sobola i to jemu należą się największe podziękowania poza podziękowaniem dla twórców SpartaDOS rzecz jasna ;)

Projekt dotyczy wersji montowanej wewnątrz, ale jeśli ktoś chciałby zrobić "zwykły" kartridż wtykany do gniazda modułów, jest to także możliwe. W tym wypadku jednak należy zaprojektować inną płytkę drukowaną (2-warstwową) ze złączem krawędziowym.

Poprawki w stosunku do projektu:

• połączyć nogę 7 U3 (VCC) z dowolnym punktem VCC (np. nogą 8 U4)

• połączyć nogę 14 U3 (GND) z dowolnym punktem masy (np. nogą 16 U4)

Polaryzacja elementów (żeby nie było wątpliwości):

• dioda powinna być skierowana katodą (kreską) do VCC (=noga 28 U1)

• kondensator minusem na masę (GND)

Jak przymocować taśmę FDD do płyty głównej Atari:

• odciąć część standardowej taśmy FDD ze złączem 34-pin (odcinek bez przeplotu!), oddzielić końcówki przewodów, odizolować około 2mm i ocynować

• żyłę oznaczoną kolorem czerwonym traktujemy jako styk nr 1

• kładziemy płytę główną Atari elementami w dół i złączem cartridge do siebie

• opisujemy złącze cartridge:
  
  a) górny rząd - od S (lewa strona) do A (prawa strona);
  będą to litery S R P N M L K J H F E D C B A.
  
  b) dolny rząd - od 15 (lewa strona) do 1 (prawa strona);
  będą to numery 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1.

• przecinamy ścieżki biegnące z lewej strony do styków 14 i 12 śledząc miejsce, skąd wychodzi odcinany sygnał; te miejsca oznaczamy odpowiednio c14 i c12.
  UWAGA! Opis dotyczy płyty Atari 65XE. W innych modelach może to być trudniejsze. Zawsze proszę obejrzeć obie strony złącza !

• przecinamy ścieżki biegnące z prawej strony do styków 1 i A śledząc miejsce, skąd wychodzi odcinany sygnał; te miejsca oznaczamy odpowiednio c1 i cA.
  UWAGA! Opis dotyczy płyty Atari 65XE. W innych modelach może to być trudniejsze. Zawsze proszę obejrzeć obie strony złącza !

• wykonujemy połączenia przewodów taśmy FDD:
  
  pin taśmy - pin na płycie głównej
  1 - c1
  2 - cA
  3 - 2
  4 - B
  5 - 3
  6 - C
  7 - 4
  8 - D
  9 - 5
  10 - E
  11 - 6
  12 - F
  13 - 7
  14 - H
  15 - 8
  16 - J
  17 - 9
  18 - K
  19 - 10
  20 - L
  21 - 11
  22 - M
  23 - c12
  24 - N
  25 - 13
  26 - P
  27 - c14
  28 - R
  29 - 15
  30 - S
  31 - 1
  32 - A
  33 - 12
  34 - 14

• taśmę rozdzielamy tak, aby przewlec ją na drugą stronę płyty głównej, pozwalając jednocześnie na swobodne wkładanie modułów do dotychczasowego gniazda cartridge.

• taśmę następnie należy przyłączyć do złacza płytki SpartaDOS kierując czerwony przewód taśmy w stronę styków nr 1 i A złącza.

Jeśli moduł SpartaDOS zostanie usunięty, nie będzie możliwe normalne korzystanie z gniazda modułów; dlatego w takim wypadku należy albo zalutować rozcięte ścieżki (nie polecam), albo wykonać specjalny terminator ze złącza 2x17-pin i 4 izolowanych przewodzików. Ja swoje złącze wziąłem z uszkodzonej stacji dyskietek - nalutowywane złącze można wprost odciąć ostrym nożem od płytki. Łączymy ze sobą następujące styki:

1 - c1
A - cA
12 - c12
14 - c14

Które to są styki ? Łatwo sprawdzić wkładając ów złącze do gniazda przylutowanej taśmy FDD i mierząc przejścia omomierzem. Po stronie płyty głównej mamy je przecież opisane.

Fot. Terminator złącza (zbędny do normalnej eksploatacji XEboxa)

Uruchomienie:

Jeżeli zrobiliśmy terminator do złącza 34-pin, na początek warto włożyć go w gniazdo taśmy, wsadzić jakiś moduł ROM do gniazda i sprawdzić czy wszystko działa prawidłowo. Jeśli tak nie będzie, należy sprawdzić połączenia w terminatorze oraz połączenia taśmy 34-pin z płytą główną. Dopiero po tym kroku będzie sensowne podłączenie modułu SpartaDOS X w miejsce terminatora.

Po włączeniu komputera wyposażonego w SpartaDOS X, pokaże się standardowy błękitny ekran, z głośnika będą się przez kilka sekund wydobywać sygnały błędów I/O (to zasługa sterownika INDUS.SYS ładowanego z kartridża), a następnie pojawi się napis o braku modułu zegara (tym razem wyświetlonego przez sterownik CLOCK.SYS) oraz nazwa i wersja systemu operacyjnego wraz ze znakiem zachęty D1:. Jeżeli po włączeniu komputer jest "martwy" (np. jednolity kolor na całym ekranie), należy go wyłączyć i dokładnie sprawdzić wszystkie połączenia.

Aby sprawdzić czy kartridż jest "przelotowy", należy włożyć moduł w gniazdo, uruchomić SpartaDOS X i wydać polecenie CAR. Powinno to uruchomić program z modułu wetkniętego do gniazda.

Powodzenia!

Wykaz elementów:

• układ EPROM 27C512 (zaprogramowany odpowiednim plikiem o wielkości 64KB); jeśli mamy możliwość kasowania EPROMów, taki układ często można znaleźć na starych płytach głównych komputerów PC. Prościej jest oczywiście kupić nowy - czysty układ. Do zaprogramowania wymagany jest specjalny programator.

• układ 74LS138

• układ 74LS02

• układ 74LS175

• układ 74LS157

• dioda impulsowa 1N4148 (może być inna)

• kondensator 10uF

• rezystory 1k8 - 2 szt.

• rezystory 4k3 - 3 szt.

• złącze męskie 2x17pin (standard FDD 34pin)

• podstawki DIL-16 - 3 szt. (opcjonalnie)

• podstawka DIL-14 (opcjonalnie)

• podstawka DIL-28 (opcjonalnie)

Wszystkie elementy są dostępne w sklepach (dane z 2004 r.) Trzeba się tylko rozejrzeć. Do wykonania płytki potrzebny będzie dodatkowo laminat, wytrawiacz oraz wiertła 0,8mm i 1mm.

Poniżej przedstawiam widok wykonanej płytki. Widać stado zworek (niestety jednowarstwowy laminat do tego zmusza). Od wydruku płytki na folii do pełnego uruchomienia nie minęło więcej niż 2 dni. Oczywiście nie liczę czasu poświęconego na przeglądanie schematów, kompletowanie elementów (np. ten 74LS138 został wylutowany ze zrujnowanej płyty głównej Atari 130XE), programowanie pamięci EPROM. Rozmiary płytki są większe niż potrzeba. Nadmiar jednak warto zostawić w celu mocowania.

Wersja dla XEboxa została wyposażona w zmodyfikowaną pamięć EPROM, która zamiast sterownika XEP80.SYS zawiera plik XEBOX.SYS, a zamiast RS232.COM zawiera program do wyboru partycji dyskowych FDSM.COM. Wersja ta zgłasza się czarnym ekranem z logo XEboxa i znakiem zachęty bez standardowego lewego marginesu (oczywiście jeśli komuś to nie pasuje - może wcisnąć RESET). Zmodyfikowana też w nim została lista uruchamianych sterowników (m.in. wyeliminowano INDUS i CLOCK, aczkolwiek w dalszym ciągu mogą one być uruchomione poprzez skrypt D1:CONFIG.SYS). W EPROMie pozostaje jeszcze sporo wolnych bajtów, więc możliwe jest dalsze rozwijanie oprogramowania.

POWRÓT

x e b o x . a t a r i . o r g